من اگه یکی بهم میگفت دلم شور میزنه
میگفتم یس بخون
اگه میگفت نه
میگفتم برو زیر دوش بعد آروم همونجا گریه کن
خوب میشی
سبک میشی
شاید...
پ ۱.اما درگوشی بگم که فقط تو بغل رفتن دوای درده عزیز.
پ ۲. دیروز رئیسجمهور کشته شد؛ سانحه هوایی.
اول
سلاماً على من غرسوا وروداً فی أرواحنا و رحلوا دون رعایتها
و بعد
در نهایت دلتنگی
و تلاش برای سر پا ماندن
خوشآمدی "رِناس".
لباسها به تنم اضافیاند، رها میشوم از آنها. پنجره را باز میکنم، باران میبارد. نرمی هوا به آرامی میآید و مینشیند بر پوست عریانم. اندکی تامل میکنم تا سردی این شب سر تا به پایم را مشغول خود کند. طاقت نمیآورم و به تیشرت صورتی پناهنده میشوم.
بیقراری دردآوری دست و پاهایم را کلافه کرده است...
پنجره اتاقت بسته است
پردهها را کشیدهای
باد میگذرد و تو نمیشنوی.
اینگونه دل، تنگ توست...
دستم به سبزِ خاکستری است. ذهنم روی پاندولی تاب میخورد از حالا به فردا، از فردا به دیروز. قلبم این روزها همچون کودکان بیشفعال دائم میدود، قرار ندارد.
چشمانم را میبندم و دندانهایم را روی هم میسایم. فکم را لمس میکنم، سفت و سخت است مثل این روزها، مثل این دقایق.
انگشتانم روی رنگها ثابت میمانند. خاکستری سرد ۳، خاکستری سرد ۲، خاکستری سرد ۱ و پرتاب میشوم به جهانی خنثی، بیدرد، بیاشک، بیعشق؛ میترسم.
باید برخیزم و لیوانی آب بنوشم...
بیا بگو: ۰۳/۰۲/۰۱
بگم: خب؟
بگی قشنگه...