۳۱۱۷ نفر؛ روایت حاکمیت

 

این روزها دستم به نوشتن نمی‌رود، نه اینکه مثل خیلی‌های دیگر ادای عزادار و غمگین بودن را درآورم، نه، فقط حوصله‌ام کمی ته‌کشیده‌ است. بلاتکلیفم و تلاش می‌کنم در زندگی شخصی‌ام حتی شده اندکی خوشبین و بابرنامه پیش بروم؛ اگر بگذارند...

 

پ. فیلم شب‌های روشن را مثل تکلیف اجباری شب عید، به زور تماشا می‌کنم.