شرمندهام
شرمنده خودم به خاطر روزهایی که میتوانست شیرین و روشن تر بگذرد،
به خاطر شبهایی که میتوانست بدون کابوس صبح شود، به خاطر میز غذایی که میتوانست شاهد گفتوگوهای دلپذیری باشد،
به خاطر نور طلایی خورشید و لذت عکسهایی که به لطف آن میتوانست ثبت شود.
من شرمنده دلی هستم که میتوانست لحظهای در این روزهای سخت تنها نباشد و به خاطر خیلی چیزهایی که نشد، که نشد، که نشد..